Geachte mevrouw Donker, hoi Birgit.
Wat een gedoe he, die oude media versus de nieuwe media. Het lijkt me lastig dat bij te moeten benen. Allemaal rare tekens als < en >. Ik geef het je te doen. Toch zie ik je het wel doen. Je bent zeker de domste niet. Ik zie dat je geschiedenis aan de Universiteit van Amsterdam hebt gestudeerd. Daarna al stage liep bij wat je latere krant zou worden. Nog datzelfde jaar vertrok je naar Parijs en volgde aan de prestigieuze Ecole Supérieure de Journalisme een postdoctorale opleiding. Brussel deed je, redactie Binnenland en sinds 1999 adjunct-hoofdredacteur in de vijfkoppige hoofdredactie om in 2006 hoofdredacteur te worden van jouw geliefde NRC Handelsblad. Petje af.
Enfin, dat terzijde maar toch gezegd hebbende dienen de mensen die ja hebben gezegd dan ook je krant te ontvangen. Wanneer er in luttele minuten op mijn Twitter account zich een vijftal mensen* bij mij melden die een abonnement hebben aangeschaft, maar daar geen enkele krant ooit voor hebben terug gezien, dan is een krant toch niet helemaal gezond bezig? Loopt het niet echt jofel. Eentje heeft de hoop alweer opgegeven door het abonnement op te zeggen.
Daarom vraag ik je om je klanten tevreden te houden, een belletje te plegen, even de werkvloer wakkerschreeuwen voor hen die nog steeds de papieren versie lezen.
*namen van de gedupeerden zijn bekend bij de redactie
Domme, domme Ollie. Hij ziet de klok wel hangen, maar is de klepel vergeten.
Beste Derk, lekker helder licht van me. Vriend met je gezellig IP-nummer. Derk, of mag ik Derkje zeggen? Ik vind Derkje leuker. Ik houd het op Derkje. Derkje, je wilt aandacht, Derkje je krijgt aandacht. Lieve, gekke, malle, dolle, dwaze Derkje. Jij lekker stuk mens dat je daar zat te typen. Jij held achter je qwerty-bordje. Jij dacht, weet je wat, ik ga die Ollie eens even flink de waarheid zeggen. Nou Derkje, dat heb ik geweten. Potverdriejandubbeltjes nog eens an toe zeg. Wat kom jij vilein uit de spreekwoordelijke hoek. Je typt in niet te misvatten bewoording de volgende twee volzinnen: Domme, domme Ollie. Hij ziet de klok wel hangen, maar is de klepel vergeten. Hatseflats! Inpakken of hier opeten!? Dit zijn geen grappen meer Derkje. Dit is de rauwe ruige repliek waar de weblogger het voor doet. Hallootjes zeg, Derkje door de bocht met: Domme, domme Ollie. Hij ziet de klok wel hangen, maar is de klepel vergeten. Had ik een zaakje gehad, had ik het nu laten rusten enorme Derk van me.
Maar toch, heel even he Derkje, voor de duidelijkheid enzo. Ik, de domme domme Ollie, lijkt het leuk een klok op te hangen. Gewoon voor de zomaar. Zo zijn Ollie’s. Beetje in het wilde weg klokken ophangen. Helemaal de shizzle in 2010. ‘Wat is dat?’ ‘Ooooh, dat, dat is een klok, opgehangen door Ollie.’ ‘Duh, tuurlijk dom van me, logisch.’ Goed Derkje, daar hangt ie dan, de klok. En +1 voor mezelf, hij hangt er potverdillekes kek bij dat klokje. Het is ook geen misselijke klok. Het is een behoorlijk huge moederneukend klokje, type DomOllieTorenKlok. Ik geef het je te doen Derkje. Zo op zo’n trappetje naar boven met een klok op je rug. Maar goed, als Paus Johannes Paulus de Tweede zichzelf kan kastijden, wie ben ik dan om niet om een klok te sjouwen? My point exactly. Eindelijk Derkje, het klokje hangt. Nu weer naar beneden. Easy en chill. Het is dan geen kruis, maar verdorie met een klok sjouwen gaat je niet in de koude kleren zitten.
Enfin, loop in gedachte een stukje met me mee Derkje. Eindelijk sta ik beneden daar aan de voet van die majestueuze DomOllieTorenKlokKerk. Beetje hangen en erg dope mijn vette klokje staan uit te checken. En Plots besef ik dat de klepel mist. Dom, dom, dom. Ik zou op dat moment niets liever willen roepen dan honderd miljoenmiljard keer miljaar! Maar ja Derkje, zo ben ik ik niet met de Heere getrouwd. Zit er maar één ding op, met de enorme klepel de haast ontelbare treden weer op. De Upstairs in Mill is er niks bij. En wat denk je Derkje? Nee, ik heb geen vieze boekjes voor je….Ook niet, en al had ik een boerderij moest je nog van de koeien afblijven. Nee, Derkje, dit is veel mooier. Aan de voet van de DomOllieTorenKlokKerk kom ik een Mexicaan tegen, laten we hem Octavio noemen, toepasselijk lijkt me zo. In keurig nederlands spreekt hij me aan: “Ollie, de werkelijkheid is een trap die niet omhoog gaat en ook niet omlaag. We komen niet van onze plaats: vandaag is vandaag, het is altijd vandaag.”
Hier Derkje, vergeet je klepel niet.
Na de verwoestende aardbeving van vorige week wil Faith Comes By Hearing de Haïtianen ”geloof, hoop en liefde door Gods woord” brengen. De organisatie is daarbij erg trots op haar technisch snufje: ”De Proclaimer kan de Bijbel afspelen in de jungle, de woestijn of zelfs op de maan.”
Haïti heeft geen voedselpakketten nodig. Geen schoon drinkwater. Vergeet de wederopbouw van infrastructuur. Medicijnen voor Haiti? Het idee alleen al. Nee, wat Haïti nodig heeft is God. Niet in hoogsteigen persoon, daar is Haïti gek genoeg te min voor, maar via luisterbijbels. In een land dat helemaal in puin ligt, waar ontelbare brokstukken de basis voor de wederopbouw moeten voorstellen, doet een dichtgetikt clubje relifundamentalisten een duit in het zakje door luisterbijbels te droppen.
Schaamteloos misbruikt de kerk het leed van een land dat as we speak al 70.000 doden heeft geborgen. Zonder enig gevoel van gene propageren ze hun Woord in een land dat meer dood is dan leeft. Een eiland dat gereanimeerd moet worden krijgt de marketingtoorn van de firma Faith Comes By Hearing over zich heen. Want waar kun je beter je product slijten dan in een gebied dat fysiek nog enkel door dunne draden van angst, leed en een beetje hoop aan elkaar wordt gehouden? Het ergste is misschien nog wel dat de gelovige massa inmiddels zo geïndoctrineerd is dat zij het een goede zaak vinden dat een geloofsgemeenschap luisterbijbels naar dit rampgebied stuurt.
Neen, domme en makke schapen! Daar heeft de bevolking helemaal geen behoefte aan! De bevolking van Haïti heeft behoefte aan eerste levensbehoeften.Gezondheid, een fatsoenlijk dak en goed voedsel. Overleven les 1. Dat weet ook een kerk. In plaats van voedselpakketten, medicijnen en materiaal voor de wederopbouw, stuurt men echter luisterbijbels. Gesponsord door het geld van de schapen die gedwee en zonder enige kritische vragen te stellen achter hun herder aanlopen. Met dat geld wordt eerst de inrichting van grote paleizen aangeschaft, blijft hun goede gezondheid gewaarborgd en betalen ze het koningsmaal dat de geestelijken dagelijks voorgeschoteld krijgen. Pas dan, van de ‘grijpstuiver’ die over is, worden er luisterbijbels aangeschaft om deze vervolgens te droppen boven Haïti.
Wat wel te doen voor Haïti? Het plunderen van kerken heeft persoonlijk mijn voorkeur. Wanneer er één groep is die van oudsher het mijn en dijn niet weet te scheiden, dan zijn de geestelijken dat wel. De gezamenlijke waarde van de relikwieën in de gebedshuizen zal niet gering zijn. Met de opbrengst daarvan moeten de Haïtianen toch een leuk schooltje kunnen bouwen. Dat is in ieder geval vele malen daadkrachtiger dan de passieve acties van de grote voorganger paus die hooguit 555 weesgegroetjes zonder al teveel speeksel probeert te prevelen, en zijn makkers die een partij luisterbijbels boven Haïti droppen.
Haïti dat er overigens wel weer bovenop komt. Met bloed, zweet en tranen weliswaar en met wegen geplaveid vol kapotgetrapte luisterbijbels.
for it is a human number, its number is six hundred and sixty six
Dag domme, makke, ja haast slaafse volgelingen van prentenboekjesmeneer God. Nu ben ik de laatste die al jullie naïviteit over één kam zal scheren, laat staan de illusie heb tweeduizend jaar Ggggrristenhondenidioterie te willen overklassen. Edoch wil ik u graag voorstellen aan de voorzitter van de SGP Wageningen, Arjan van Essen. Deze zeloot heeft er in enkele jaren tijd een half miljoen euro in het casino doorgejast. Sneu he? O ja, klein detail: Het geld was van de kerkgangers.
Het verhaal speelt al een klein jaar en de SGP-voorman is een half jaar behandeld voor zijn gokverslaving in een kliniek. De kerk van de streng gelovige deed wat ze moest doen, en hield haar mond. Lipjes stijf op elkaar en maar hopen dat de buitenwereld er geen lucht van kreeg. Een zogeheten doofpotje doen. Klassieke Gggrristenhondentraditie, mede hooggehouden door dominee de Kievit. Helaas, vette pech voor de zwarte kousjes.
Hoe ziek is een SGP-voorman met een gokverslaving? Welnu: De man leende geld van ouders en docenten van de school waar hij werkzaam was. Aantal slachtoffers: Circa vijftig. Netjes toch? De voorzitter had het geld losgepraat bedoeld als steun voor bedrijven in nood. Ook bij de christelijke hulporganisatie Woord en Daad, waar hij voorzitter was van de afdeling Wageningen, zijn christenen financieel benadeeld.
De naaste omgeving van Arjan van Essen huilt ook nog een duit in het zakje en zegt: “God heeft ons gevraagd om hem te vergeven en dat hebben wij gedaan.” Ook de SGP doet net als hun neus bloedt waar volgens hen het nieuws als een bom is ingeslagen. “Hij moest zich schamen, maar wij óók”, zo zeggen enkele leden die niet met hun naam in de krant willen. “Hij zou ouderling worden in de kerk, maar ze kwamen erachter dat hij veel schulden had gemaakt met een spel.”
Voor zover bekend heeft geen van de gedupeerden aangifte gedaan. En dat is onderdrukking knap voor circa vijftig slachtoffers. En Arjan van Essen zelf? Ach, wat is nu een half miljoen verliezen in vergelijk met eeuwig en al schreeuwend van de pijn wegbranden in de hel, geheel volgens eigen afspraak? Niets toch? Mooi! De fik erin.
(bron)
Foto genomen voor Spaarne66.nl
U2 zanger Bono komt er achter dat het allemaal veel eenvoudiger kan en leert Afrikaantjes regendansen.
De afbeelding op de lijkwade van Turijn blijkt na empirisch onderzoek een beeltenis van Mery Servaes te zijn.
De Koetjesreep wordt thé brand van 2010 en zal zijn succes te danken hebben aan een promo-actie van een boer uit nieuwe afleveringen van Boer zoekt Vrouw, gepresenteerd door de linker boezem van Georgina Verbaan.
Er zou een officiële wetgeving komen die kwakzalverij strenger gaat straffen, maar daar hebben de helderzienden al snel een stokje voor gestoken.
Vincent Bijlo breekt zijn been tijdens een optreden, waarbij het Tommy Cooper-effect zich meester maakt van het publiek. Maar liefst 15 minuten zal Bijlo pijnlijk jammeren op de bühne in de schouwburg van Amstelveen.
De film Ricochet met Denzel Washington beleeft op onverklaarbare wijze een revival, maar nu niet als kutfilm, maar cultrolprent.
Eddie Wally komt te overlijden en er duiken sekstapes op van Charles Aznavour en naar wat later zal blijken een familielid van Carla Bruni.
De CU pleit ervoor om Beerenburg te verbieden vanwege een exorbitante stijging van het aantal coma-zuipers in de noordelijke provincies. Door verzet van het Koninklijk Huis vindt dit voorstel geen doorgang, maar zorgt wel voor ernstige verdeeldheid binnen de fractie van deze religieuze partij. Wel wordt de productie van de Hooghoudt distilleerderij voor enige tijd stilgelegd uit solidariteit met de drinkebroers.
Tot slot blijkt dat de schrijfster van de Harry Potter boeken J.K. Rowling op een verlaten eiland het aller- aller- allerlaatste boek van de bebrilde tovenaar in een schatkist ergens in Afrika heeft verstopt. Volksstammen reizen en masse af naar het continent, maar stranden allen op de luchthaven omdat het dansje van Bono meer effect sorteert dan verwacht…
Mijn dochter is een Kristalkind. Gewoon omdat ik wil dat ze speciaal is. Dat zegt echt niks over mij. O en ze is natuurlijk ook hoogbegaafd. Denken dat je een Indigokind hebt is het bewijs dat je als ouder totaal maar dan ook totaal hebt gefaald. Ouders die NIKS zijn gaan op het kind projecteren wat zij graag hadden willen doen; een zinvol leven hebben. Sterf mislukte gnomen van je eigen tekort. Gewoon doen waarvoor je dat kind eruit gepoept hebt, een fatsoenlijke ouder zijn. Geen plakkertjes op mikken. Sadisten. Waarom hoor ik mannen nooit roepen dat hun kind een Kristalkind is? OMDAT ZIJ ZICH DE BALLEN UIT HUN BROEK SCHAMEN VOOR HUN VROUW. Vrouwen die hun kind een Indigokind noemen, hebben het leven van manlief al verpest en dat van kindlief volgt. SCHAAM OP JULLIE! Welke vent durft er zonder bijzijn van zijn eega hardop te zeggen dat hij een Indigokind heeft? GEEN FUCKING ENKELE. En waarom zijn er geen Indigohonden? Nou!? Diens zintuigen zijn ook toppie ontwikkeld. Pleurt toch op! Mag de brandstapel weer ingevoerd worden? Onrendabel pus.
Lieve Ronald Jan,
Jongen wat ben jij van het pad afgeslagen zeg. Ik las in HP De Tijd dat je voor de zoveelste keer vergiffenis schenkt aan Ferdi E. Ditmaal postuum. In het begin deed je het nog leuk, vroeger. Dat etherische, dat fragiele, die kwetsbaarheid waardoor je onaantastbaar leek. Als een paddenstoel op het graftuintje van je vader schoot Oibibio tot grote hoogte. Het leek erop dat hoe groter je wrok, hoe idioter je workshops werden. Een man mag niet lijden Ronald Jan? Of dacht je werkelijk dat Ferdi E. ook maar eens seconde wakker heeft gelegen van jouw vergiffenis? Dacht je echt dat hij ooit verder is gekomen dan het rationele besef dat hij fout zat? Meen je daadwerkelijk dat het een indigokind als jij was, hypergevoelig en totaal niet gevoelsarm?
Ronald Jan je kunt springen, bidden, dansen wat je wilt. Ferdi’s collateral damage, waaronder jouw leed, was door hem ingecalculeerd en heeft nooit bijgedragen aan enige schuldgevoeligheid bij Ferdi. Iets dat jij als nauwbetrokkene wist en waar er voor jou niks anders overbleef dan de Ronald Jan Heijn te zijn die vluchtte in zijn eigen fantasiewereld, zijn eigen hocus pocus. Jij die met het over de kop gaan van je Oibibio zweefteefbusiness de ene na de andere goedgelovige groentensok het zinkende schip in hielp met je woekerprijzen. Wat je had moeten doen, Ronald Jan, is je verdriet dragen als een vent. Boos zijn, rouwen, huilen, uit onmacht je hand kapotslaan tegen de muur. Dat is rouw, dat is onmacht, dat is woede en verdriet. Dat is toegeven dat iemand je godverdomme veel pijn heeft gedaan.
En dat is niet zoals de Paus deed en jij ook probeert te doen. Dat kun je niet, dat lukt je niet. Het lukte je niet om als de Paus kort nadat er een aanslag op zijn leven was gepleegd ten overstaan van de mondiale media de gevangenis te bezoeken waar de dader vastzat, en met alle camera’s en bewakers erbij vergiffenis te schenken. De dader kon geen kant op. Muren, bewakers en camera’s maakten dat hij het kleine jongetje moest worden dat een standje accepteerde. Een meesterzet van de Paus. De ultieme zoete wraak.
Jij bent geen Paus Ronald Jan, bij lange na niet. Je slaat een aardig figuur maar aan de poppenkast van de Paus kun je niet tippen. Wat je wel goed doet is het in steeds debielere vormpjes gieten van je eigen onmacht, onkunde en met name verdriet. Jij bent de freak geworden die Ferdi E. al die jaren had moeten zijn. Ronald Jan, wees een vent en ga huilen.
In liefde en respect,
Ollie
Beste Herman Boon,
“Een Christen-cabaretier met programma’s voor kinderen en daarin uiteraard liedjes.” Dat lees ik wanneer ik je naam in de zoekmachine Google in tik. Het is eerste kerstdag, dus mijn aandacht was extra gewekt. Met goede hoop surf ik naar je site alwaar ik onder het kopje ‘Herman Boon’ een foto van je zie. Een keurige Hollandse jongen, met genetisch materiaal dat me even doet denken aan Peter R. de Vries en Peter Jan Rens. Maar dat zal vast mijn perceptie zijn. Conclusie so far, een olijke man die graag een blijde boodschap met dito mimieken aan de man brengt.
Eerlijkheidshalve moet ik toegeven dat ik een frase op die pagina al wat engig vind worden: “studenten vormen tot discipelen van Jezus Christus en toerusten voor het werken met kinderen, zodat zij kunnen uitreiken in binnen- en buitenland,” Gelukkig waakt God over mij en hoef ik dus geen angst te koesteren.
Mijn interesse was gewekt. Wie is die vrolijke cabaretier, met dat guitige gezicht en zijn positieve boodschap? Ook de Heere zelf gebruikt inmiddels digitale middelen en als door een engel geroepen leidde hij mij naar Youtube alwaar ik de videoclip Zwart Wit van je tegenkwam. Potjandorie en verdillekes Herman, ik schrok. Mag je best weten. Ik schrok mij een hoedje. Achter die gulle vriendelijke lach en die reikende hand zit enorm veel woede verstopt.
Ik voel mij genoodzaakt stapsgewijs deze muzikale rolprent even met je door te nemen.
De eerste zin die ik hoor zegt: “Er is een wereld die je niet ziet, een wereld van goed en kwaad. Er is een wereld die je niet ziet, maar het is goed dat je weet dat hij bestaat.” Beste Herman, hoe ik kan ik in ’s hemelsnaam uitgaan van een wereld die ik niet zie? Ik zie hem niet, kan hem niet waarnemen en wordt aan de man gebracht door een cabaretier. Dat is wel meteen een behoorlijk beroep dat je doet op mijn vertrouwen. Ik ken je niet, maar dien het voor waar aan te nemen. Lastig.
Vervolgens kom je met een catchy refreintje over licht en donker, warm en koud. Maar dan: bijna als een subliminal message lees ik de ondertitel: “en mensen moeten hoe het zit.” Hoe wat zit Herman? Hoe het dagelijks reilen en zeilen gaat in een wereld waar je even daarvoor nog van vertelde dat niemand hem kan zien? Ik ben confuus. Ben jij er wel geweest Herman? Hebben Christen-cabaretiers een streepje voor bij de Heere en mogen zij wel een blik werpen in een wereld die de rest niet ziet? Dat riekt naar een voorkeursbehandeling.
Enfin, op bezoek gaan in een wereld die ik niet zie lijkt mij persoonlijk vrij zinloos. Ik ben je cinematografisch meesterwerkje dus maar wat verder gaan ontleden. Je zingt vervolgens: “In die wereld die je niet ziet, daar woont God die van je houdt”. Het tastbare, het geloofwaardige wordt steeds minder Herman. Ik geef het God te doen wanneer hij even naar de Appie moet om een brood en wat wijn te kopen. Helemaal op koopavond. Het is hartstikke druk en iedereen is onzichtbaar. Pittige klus Herman, ik geef het je te doen. Soit.
Het siert je dat je daarna vervolgt met met meer intermenselijke contact. “God heeft ook een vijand, maar die is vreselijk fout (…) En die vijand van God is de duivel en die liegt alles bijelkaar.” Hoe doe je dat Herman? Hoe!? Met al die kennis en know how kies je niet voor een carrière als ziener aan het hof van Obama, Balkenende of Ahmadinejad, maar blijf je een eenvoudige cabaretier die in het voorbijgaan ook nog spot met de Origin of Species.Verder neem je Harry Potter en computerspelletjes nog even ludiek op de hak en sluit af dat ik me niet moet laten verleiden wat de duivel doet.
…
Ik heb er even over nagedacht Herman. Het is immers kerst en tijd voor bezinning. Wat vind je hiervan: Wanneer ik me niet bezig houd met een wereld die ik niet kan zien, die niet tastbaar is, laat staan waarbij ik voor een ander kan bepalen wat goed of slecht is, dan houd jij je bezig met wat aardsere zaken. Stenen in sneeuwballen, verkrachting binnen het huwelijk. Het aantal klompvoetjes op de Biblebelt, mijn part de bonusaanbiedingen van de Appie deze week. Dat maakt je als cabaretier in ieder geval een stuk geloofwaardiger.
Met zichtbare groet, Ollie.
Veer höbbe hem! Het kostte de raarpratende politie uit het diepe zuiden enige moeite, maar verdomd ze hebben hem. De wildpoeper die Heerlen en omgeving al jaren(!) en maanden teistert is door de hermandad in het kraagje gevat. Graag een goede bolusregeling voor de diender die het sujet wist te arresteren.
De 47-jarige onverstaanbare brutaalpoeper kon thuis geen toilet gebruiken en scheet derhalve meer dan vijftig keer vrolijk een park onder. In het wandelpark tussen de Tichelbeekstraat en de Welterlaan kunt u inmiddels weer rustig de paden op en de laden in. De feces-dampen van dit raarpratertje geuren vanaf vandaag op het politiebureau.
Alsof de man – die overigens keurig zijn billetjes met een doekje afveegde – nog niet voldoend stront aan de knikker heeft, wordt hij ook nog eens ernstig verdacht van het vernielen van zestien autobanden, bij één en dezelfde auto. Ook sneed hij het linnen dak van de huifkar auto een keer in stukken.
De man moet voor de rechter verschijnen en is overgedragen aan een hulpdienst *psychiater*, die hem de Laura Dekker-treament geeft.
